logo idiomorf  
Bekijk de tekeningen op deze website en zie de kracht van de eenvoud
vorige afbeelding terug naar overzicht volgende afbeelding    
   
Dwarsdoorsnede tekening darmvlokken  
darmvlokken  
Copyright 2011, BSL Praktijk Atlas  
 
   

Zoekt u illustraties als deze?
Wij hebben voor klanten als deze een grote verscheidenheid aan medische dwarsdoorsnee tekeningen en animaties gemaakt. Hiervan ziet u enkele voorbeelden op deze website. Deze medische illustratie is getekend voor een medische atlas. Onze illustraties en animaties maken het mogelijk om compliceerde medische processen beter te begrijpen. Dit bespaart u en de eindgebruiker tijd. Onze tekeningen kunnen gebruikt worden voor zowel gedrukte als digitale media.
Neem contact met ons op voor een afspraak.

Dwarsdoorsnede tekening van darmvlokken van de dunne darm
Dit is een tekening van een dwarsdoorsnede van de dunne darm. In deze dwarsdoorsnede zie je dat de darmholte geplooid is. Deze darmplooien zorgen voor een enorme oppervlaktevergroting. Nog dichterbij gekeken kunnen we zien dat de darmwand uit talrijke uitstulpingen bestaat, de darmvlokken of villi, die op hun beurt de oppervlakte vergroten. Het contact van de verteerde voedselmassa met de darmcellen kan aldus optimaal verlopen. Zo wordt de opname van voedingsstoffen in de bloedvaten van de darmwand bevorderd. Dit is het tweede belangrijke proces dat in de darm optreedt en wordt resorptie genoemd. In elke villi zitten Lymfevaten ter bestrijding van bacteriën, en een capillair netwerk. De bloedvaten van de darmvlokken komen samen in één groot bloedvat dat de voedingsstoffen naar de lever voert.

De darm is het laatste onderdeel van het spijsverteringssysteem. Wanneer het voedsel de maag heeft verlaten worden diverse spijsverteringssappen van o.a. alvleesklier en gal toegevoegd. In de darm worden de opgeloste voedingsstoffen via de darmvlokken (zie tekening) opgenomen in de bloedbaan. Het bloed (met opgeloste stoffen) gaat via de poortader naar de lever. In de lever worden schadelijke stoffen, zoals alcohol, uitgefilterd om daarna naar de andere organen vervoerd te worden waar het weer door de diverse cellen wordt gebruikt. In onderstaande tekening is te zien hoe de darmvlokken (villi) er uitzien.

Het voordeel van deze opbouw is dat de oppervlakte waarlangs de te verteren stoffen zich bewegen reusachtig wordt vergroot. De dunne- en dikke darm bestaan uit verschillende celtypen waaronder enterocyten en slijmbekercellen (goblet cellen). Enterocyten zijn betrokken bij de vertering, opname en transport van voedingstoffen (zoals suikers en vetten). De slijmbekercellen produceren een slijmachtige substantie (mucus). De activering van slijmproduktie komt op gang door irritatie en niet door hormonen (slijmbekercellen komen ook voor in b.v. de longen. Een persoon die rookt zal door het rook inhaleren in de longen de slijmbekercellen irriteren waardoor deze een verhoogde slijmafgift hebben. Dit veroorzaakt makkelijk hoesten). Aan de rand van de enterocyten bevindt zich microvilli. Dit zijn zeer fijne haartjes die de voedingsstoffen opnemen. Met de doorvallichtmicroscoop (LM) zijn ze wel zichtbaar maar kunnen we de onderlinge structuur niet herkennen. Een uitkomst biedt de electronenmicroscoop (EM).

Dunne Darm
Deel van het darmstelsel dat aansluit op de maag. De ligging is in lussen in het midden van de buikholte. De dunne darm wordt weer onderverdeeld in de twaalfvingerige darm, de nuchtere darm en de kronkeldarm. De laatste gaat rechtsonder in de buik over in de dikke darm. De dunne darm heeft een totale lengte van ongeveer zes meter. Bij sommige mensen is dat wel 10 meter. De functie van de dunne darm bestaat uit het verteren van de spijsbrij die uit de maag komt en het resorberen van de voedingsstoffen die zich daarin bevinden. Om dat te vergemakkelijken is het gehele binnenoppervlak van de dunne darm vergroot door slijmvliesplooien, de darmvlokken (villi). Deze hebben de vorm van uitgestoken vingers. Op de cellen van deze darmvlokken bevinden zich nog weer kleinere uitstulpinkjes: de microvilli, die samen de borstelzoom vormen. Door deze speciale bouw beslaat het beschikbare oppervlak voor de vertering en resorptie in totaal ruim tweehonderd vierkante meter!